Lipiec i sierpień to najcieplejsze miesiące w tym regionie. To miesiące również najbardziej deszczowe. W kolejnych miesiącach temperatura spada, powietrze jest niezwykle rześkie, opadów jest mniej ale potrafią być równie intensywne jak w sierpniu. Brak opadów nie oznacza, iż niebo jest bezchmurne. Wręcz przeciwnie. Podczas 12 tygodni, które spędziliśmy w Com Lam Eco House w wiosce Ta Van, dni bez chmurki nie zażyliśmy. Zawsze jakaś biała, kłębiasta chmurka pojawiła się na niebie. Raz mała, powoli sunąca po błękitnym niebie, raz duża, gęsta pokrywająca wyższe partie okolicznych wzgórz. Nigdy nie wiadomo kiedy z takiej chmurki spadnie kilka kropel albo obfity deszcz. Ten deszczowy okres sprzyjał natomiast naszej regeneracji, rozwojowi i powstaniu kilku blogowych wpisów. Każdy bezdeszczowy dzień wykorzystaliśmy na spacer po okolicy obserwując jednocześnie jak zmienia się przyroda, jak dojrzewają kłosy ryżu i zmieniają kolor z zielonego na żółty, jak szybko przebiegają żniwa i jak żyją mieszkańcy wiosek w czasie kiedy ten najbardziej turystyczny region Wietnamu "cierpi" na brak turystów. Dlatego też ten wpis jest nieco inny od pozostałych. W formie fotorelacji pokażę Wam zmienność i różnorodność najwyżej położonego regionu Wietnamu.
